Druk na zamówienie. Zaliczka, nakład i towar, którego nikt inny nie kupi

Produkcja na indywidualne zamówienie różni się od sprzedaży z magazynu jedną cechą, która zmienia całą ekonomię ryzyka: gotowego wyrobu nie da się sprzedać nikomu innemu. Ulotki z cudzym adresem, opakowania z cudzym znakiem i odzież z nadrukiem cudzego logo nie mają rynku wtórnego. Dlatego w tej branży zaliczka nie jest przejawem nieufności, tylko warunkiem prowadzenia działalności.

Zaliczka i zadatek

To dwie różne instytucje o odmiennych skutkach. Zaliczka podlega zwrotowi, jeżeli do wykonania umowy nie dojdzie. Zadatek przy odstąpieniu z winy zamawiającego przepada, a przy winie przyjmującego zamówienie podlega zwrotowi w podwójnej wysokości. Umowa powinna wprost nazywać wpłatę, bo bez tego przyjmuje się rozwiązanie mniej korzystne dla wykonawcy.

Akceptacja projektu

Podpisany albo potwierdzony mailowo plik produkcyjny jest granicą odpowiedzialności. Po akceptacji odpowiedzialność za treść, literówki i układ przechodzi na zamawiającego. To najczęstsze źródło sporów: klient zauważa błąd w numerze telefonu po wydrukowaniu dziesięciu tysięcy ulotek, a plik zaakceptował w piątek po godzinach.

• Akceptacja powinna dotyczyć konkretnej wersji pliku z nazwą i datą.
• Proof kolorystyczny, cyfrowy albo analogowy, ustala punkt odniesienia dla oceny barw.
• Zmiany po akceptacji są nowym zleceniem, a nie poprawką, i tak powinny być wyceniane.

Nakład, odchylenia i reklamacje

W druku offsetowym zwyczajowo dopuszcza się odchylenie nakładu w niewielkim zakresie, rozliczane proporcjonalnie. Podobnie funkcjonują tolerancje dotyczące krojenia i pasowania. Te zasady powinny być zapisane w umowie albo w ogólnych warunkach, do których umowa odsyła, bo bez tego każde odchylenie staje się przedmiotem negocjacji.

Reklamację zgłasza się niezwłocznie po odbiorze, a przy wadach ukrytych po ich wykryciu. Przedsiębiorca ma obowiązek zbadania rzeczy przy odbiorze, więc zgłoszenie oczywistej wady po dwóch miesiącach bywa uznane za spóźnione. Warto od razu dokumentować wadę zdjęciami i zachować próbki z nakładu.

Materiały powierzone i prawa do znaków

Drukarnia wykonująca zlecenie na podstawie plików klienta nie ma obowiązku badać, czy klient dysponuje prawami do użytych znaków i zdjęć, ale w razie sporu bywa wciągana w sprawę. Standardem jest oświadczenie zamawiającego o posiadaniu praw wraz ze zobowiązaniem do zwolnienia wykonawcy z odpowiedzialności. Jedno zdanie w zamówieniu, które przy sporze o znak towarowy jest warte tyle, co cała umowa.

Osobno reguluje się los form, matryc i plików po zakończeniu produkcji oraz zasady przechowywania resztek nakładu. Magazynowanie w drukarni bywa bezpłatne przez ograniczony czas, a potem staje się usługą, o której klient dowiaduje się z faktury.